1985-йилда меъмор Офелия Петровна Айдинова томонидан тажриба лойиҳаси бўйича монолит бетондан қурилган ноёб 16 қаватли бино. Лойиҳа аслида 1974-йилда яратилган, лекин келишув жараёнлари кўп йил талаб қилган, чунки ўша пайтда тошкентлик қурувчиларнинг монолит бетондан уй қуриш тажрибаси йўқ эди.

«Марварид»нинг асосий ўзига хослиги — ҳар уч қаватни бирлаштириб, биногнинг икки корпусини боғлаб турувчи ички терассаларда. Бу терассалар маҳалла маконининг прототипи сифатида режалаштирилган — одамлар мулоқот қиладиган ва ижтимоий функцияларни бажарувчи жой. Улар «ердаги» одатий ҳаётдан узилишни қоплаши керак эди. Терассалар ҳақиқатан ҳам яшаб кетди: бу ерда мебел, айвонлар, болалар майдончалари, декоратив ўсимликлар пайдо бўлди.

Корпусларнинг юмалоқ шакли терассаларнинг яхши вентиляциясини таъминлайди — уларни доимий шамол уриб туради, бу иссиқ иқлим учун жуда муҳим.

Бир пайтлар томида солярий ва бассейн, ертўлада кир ювиш хонаси бўлган; ҳозир бу жойлар ёпиқ. Уйда газ йўқ — фақат электр плиталар ўрнатилган. Жами 120 та икки ва тўрт хонали квартира бор. Яшовчиларга иккита йўловчи ва битта юк лифти хизмат қилади.

Афсуски, совет модернизмнинг ёдгорлиги бўлган «Марварид» ўз туридаги ягона бино бўлиб қолди: лойиҳа серияга чиқмади. Шунга қарамай, бино профессионал меъморий нашрларга кирди ва Тошкент бўйлаб экскурсияларнинг қизиқарли нуқталаридан бирига айланди.